westers boeddhisme

Mijn reizen door Azie doen me vaak beseffen hoe rijk we in het westen zijn als het gaat om het kunnen ontvangen, beoefenen en doordringen van de Dharma. De kruisbestuiving tussen
de verschillende voertuigen leidt in 't westen denk ik tot de allerhoogste kennis en allerhoogste inzichten. We hebben immers alle sluitels in ons bezit. Alle tradities en stromingen kan ik vergeten...ik heb 'mijn
eigen' Boeddhisme...ik kan in gesprek, met een Tibetaan, een Indier, een Japanner of een Thai zeggen dat ik geen enkele stroming, of juist daardoor alle stromingen aanhang, (dat zorgt vaak voor gefronste wenkbrauwen, geloof me)
ik ben geen Theravadist, ik beoefen geen Zen, of Vajrayana...ik maak geen onderscheid meer...ik beoefen ze allemaal. Wat een bevrijding zeg! ik ben een Westerse Boeddhist, ik ben een Dharma-beoefenaar. Ik kan gewoon oude school meditatie
technieken gebruiken, en tegelijkertijd ook zeker zijn van de mogelijkheid om Karma in een bewuste ademtocht te zuiveren. In 1 leven, waarschijnlijk zelfs in 1 moment een Boeddha worden, vervolgens met een Zen-grap al mijn ideeen van tafel vegen, doordrongen raken van de leegte...Osho die me wakker schudt en gewoon weer zitten in stilte...vipassanna....inzicht, het moment dat Avalokiteshvara met zijn prachtige liefdevolle glimlach weer voor mijn geestesoog verschijnt laat niet lang meer op zich wachten....of misschien is het wel Guru Rinpochee die vanuit zijn keelchakra mijn Karma, door verkeerd spraakgebruik met rode lichtstralen doet wegbranden, misschien gebeurt er helemaal niets en blijf ik alleen maar irritaties in de geest bestrijden met concentratie op de adem...ook goed!

veel geluk en vooral veel bevrijdende inzichten!
samten